تبلیغات
(پــایگـاه اطـــلاع رســانـی ولـــگــردان ( پــــا و - پوشال

به نام دوست

(پــایگـاه اطـــلاع رســانـی ولـــگــردان ( پــــا و
English page is coming soon   به   (پــایگـاه اطـــلاع رســانـی ولـــگــردان ( پــــا و   خوش آمدید


¿پوشال
جمعه 17 شهریور 1385

                  روزگار مترسكی

                                          مترسك پوشالی، روزگار توخالی

امروزداشتم ولگردی می كردم و از جلوی یه مغازه لباس فروشی رد میشدم كه ویترینش نظرم رو جلب كرد.

یه مترسك گذاشته و ...

 روزگار مترسكی

                                          مترسك پوشالی، روزگار توخالی

امروزداشتم ولگردی می كردم و از جلوی یه مغازه لباس فروشی رد میشدم كه ویترینش نظرم رو جلب كرد.

یه مترسك گذاشته و لباس ها رو به تنش كرده بود.

جالبه انگار كه طرف مملكت رو گذاشته بود پشت ویترین مغازه اش.

درو دیوار شهر پر شده از تزئینات نیمه شعبان، اگه كسی از بالا به تهرون نگاه كنه، فكر می كنه داره وارد شهر امام زمان میشه، اما وقتی داخل میشه، می بینه تازه وارد تهران شده شهری كه نه ته داره و نه سر.

اما از همه جالبتر، مترسك پوشالی بود، لباس های قشنگی تن یك مشت كاه شده بود.

اگر چشمامون رو می بستیم و فقط دست روی لباس ها می كشیدیم، می گفتیم چقدر قشنگه چه آدم متشخصی، چقدر قشنگه، چه پیشرفتی...

كشور ما وقتی نگاه می كنیم، خیلی قشنگه، خیلی پیشرفت كرده، كارخونه داریم، خودروی ملی داریم، تازه این چند وقته بمب و موشك و هواپیمای ملی ساختیم، ولی حیف اگر چشم باز كنیم یه مشت كاه می بینیم كه اون همه لباس قشنگ تنش كردن.

نمیدونم  جای قشنگ و خنده دارشه یا زشت و دردناك كه بالای سر این مترسك، یه عالمه كلاغ و لاشخور هم جمع شدن.

بعضی وقت ها دلم از ولگردی ها می گیره، تو عین خنكی هوا انقدر عرق می كنم كه كلی تشنم میشه، ولی حیف كه عطشم سیرابی نداره.

نوشته شده توسط : یه بچه ولگرد