تبلیغات
(پــایگـاه اطـــلاع رســانـی ولـــگــردان ( پــــا و - گنجی / اعتصاب غذا

به نام دوست

(پــایگـاه اطـــلاع رســانـی ولـــگــردان ( پــــا و
English page is coming soon   به   (پــایگـاه اطـــلاع رســانـی ولـــگــردان ( پــــا و   خوش آمدید


¿گنجی / اعتصاب غذا
دوشنبه 13 تیر 1384

 

                                                   شیرین عبادی در اوین به دیدن گنجی رفت

 

ازگنجی جزپوست وزبانی كه شمشیرش است، چیزی نمانده

 

  

                                  

 

  شیرین عبادی كه موفق به ملاقات با اكبر گنجی در زندان اوین شده، ضمن ابراز نگرانی شدید نسبت به جان وی، گفته است :

برای ملاقات با گنجی به زندان اوین رفتم، در ابتدا اجازه‌ی ملاقات داده نمی‌شد و اعلام كردند ملاقات با گنجی موكول به موافقت دادسرای تهران است كه در تماس تلفنی مأموران با معاون دادستان در امور زندان‌ها اجازه‌ی ملاقات با موكلم به من داده شد.  بعد از 20 دقیقه گنجی در محل ملاقات زندانیان با وكلا حاضر شد اما به محض اینكه خواستم با وی وارد مذاكره شوم، مأموری در محل حاضر شد و گفت كه مطابق دستور كتبی دادسرای تهران باید هنگام ملاقات یكی از مأموران زندان حضور داشته باشند.  در این هنگام گنجی عنوان كرد "من از كسی نمی‌ترسم و تمام حرف‌های خود را همیشه علنی و آشكار بیان كرده‌ام، از این جهت بودن مراقب برای من مانعی ندارد اما از آنجا كه این كار دادسرای تهران خلاف قانون و اجحاف دیگری در حق من است حاضر به ملاقات نیستم  .."

بعداز این جمله، گنجی محل ملاقات را ترك كرد .

عبادی در افزوده است : به موجب مقررات قانونی هر زمان كه مایل باشم باید بتوانم با موكل خود بدون حضور مراقبان زندان دیدار كنم، اما ظرف دو هفته‌ی گذشته سه بار برای ملاقات گنجی به زندان مراجعه كردم كه مانع از ملاقاتم شدند و دفعه‌ی چهارم كه اجازه‌ی ملاقات را دادند، با عمل خلاف قانون دادسرای تهران مواجه شدم .. 

گنجی بیش از 5 سال است كه در اجرای حكم صادره كه به عقیده‌ی من منطبق با قانون نیست در تهران به سر می‌برد و به علت اعتراض به وضعیت نامناسب خود و رفتار تبعیض‌آمیزی كه نسبت به وی در پیش گرفته‌اند مدت 23 روز است كه اعتصاب غذاست.

گنجی به علت اعتصاب غذا شدیدا نحیف و رنجور شده و حتی به راحتی قادر به صحبت كردن نیست و من بیم آن دارم كه ادامه‌ی این وضعیت برای وی خطرناك باشد ..

اصل خبر : خبر گزاری دانشجویان ایران  

 

  

نوشته شده توسط : ص. روزبهان